ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ

Ως ανακύκλωση μπορεί να ορισθεί η διαδικασία της συστηματικής συλλογής, διαλογής και επαναφοράς υλικών από τα απορρίμματα στον κοινωνικό και οικονομικό κύκλο. Σήμερα μπορούμε να πούμε ότι η ανακύκλωση αποτελεί σύγχρονη απαίτηση και αναπόσπαστο συστατικό της διαχείρισης των απορριμμάτων. Τα υλικά που μπορούν να ανακυκλωθούν είναι κυρίως χαρτί, πλαστικό, γυαλί και αλουμίνιο. Ένας πολύ σημαντικός παράγοντας για να πετύχει η ανακύκλωση είναι να εφαρμόζεται στην πηγή. Με τον όρο ανακύκλωση στην πηγή εννοούμε την διαδικασία κατά την οποία οι πολίτες διαχωρίζουν τα απορρίμματα τους σε ανακυκλώσιμα και μη πριν την διάθεσή τους.

Για περισσότερες πληροφορίες:

Recycling Research and Technology Council
a unit of Earth Engineering Center at Columbia University

ΚΟΜΠΟΣΤΟΠΟΙΗΣΗ

Είναι η αερόβια αποσύνθεση των οργανικών υλικών κάτω από ελεγχόμενες συνθήκες, μέχρι την παραγωγή βιοχημικώς σταθερού προϊόντος το οποίο ονομάζεται κομπόστ και μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως εδαφοβελτιωτικό για την καλλιέργεια φυτών κλπ. Η κομποστοποίηση λαμβάνει χώρα σε δύο τύπους συστημάτων, τα ανοιχτά και τα κλειστά. Στα ανοιχτά συστήματα η κομποστοποίηση συμβαίνει σε στην ύπαιθρο η σε ημίκλειστα κτήρια ενώ στα κλειστά σε ειδικά σχεδιασμένους βιοαντιδραστήρες η σε κλειστά κτήρια για να μην διαφεύγουν οσμές. Το κόμποστ από αστικά απορρίμματα περιέχει προσμίξεις που το κάνουν ακατάλληλο ως εδαφοβελτιωτικό με αποτέλεσμα να χρησιμοποιείται μόνο ως υλικό επικάλυψης σε ΧΥΤΑ.

ΑΝΑΕΡΟΒΙΑ ΧΩΝΕΥΣΗ

Η αναερόβια χώνευση είναι μια διαδικασία κατά την οποία το οργανικό κλάσμα των ενώσεων διασπάται από μικροοργανισμούς απουσία οξυγόνου. Κατά την αναερόβια χώνευση υπάρχουν 4 στάδια οπού το κάθε ένα από αυτά καταλήγει σε διάφορα προϊόντα. Το τελικό στάδιο μας δίνει ως τελικά προϊόντα της διαδικασίας αυτής ένα αέριο με συστατικά μεθάνιο και διοξείδιο του άνθρακα σε περιεκτικότητες 50-75% και 25-50% αντίστοιχα και λοιπά αέρια σε πολύ μικρές συγκεντρώσεις. Το αέριο αυτό (biogas) μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως καύσιμο του οποίου η θερμογόνος ικανότητα αυξάνεται όσο αυξάνεται η ποσότητα του μεθανίου στο μείγμα.

Για περισσότερες πληροφορίες:

"Anaerobic Digestion: the Basics"
"Anaerobic Digestion of Biodegradable Organics in Municipal Solid Wastes"
"Greening Waste: Anaerobic Digestion for Treating the Organic Fraction of Municipal Solid Wastes"

ΜΗΧΑΝΙΚΗ – ΒΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ

Οι μονάδες Μηχανικής - Βιολογικής Επεξεργασίας (ΜΒΕ) επεξεργάζονται κυρίως σύμμεικτα Αστικά Στερεά Απόβλητα (ΑΣΑ) με σκοπό την μηχανική διαλογή των διάφορων ρευμάτων των απορριμμάτων και τη βιολογική σταθεροποίηση του οργανικού μέρους αυτών. Οι μονάδες ΜΒΕ έχουν διαφορετικά προϊόντα, ανάλογα με τον συνδυασμό των τεχνολογιών που χρησιμοποιούν, οι οποίες περιγράφονται στην συνέχεια.

Μηχανική διαλογή και κομποστοποίηση του οργανικού κλάσματος
Αρχικά διαχωρίζονται μηχανικά τα ρεύματα των αποβλήτων, όπου ανακτώνται ανακυκλώσιμα υλικά. Το οργανικό κλάσμα οδηγείται για αερόβια κομποστοποίηση (παραγωγή εδαφοβελτιωτικού – compost), ενώ από μέρος των υπολειμμάτων της μηχανικής διαολογής παράγεται δευτερογενές καύσιμο RDF (Recovered Derived Fuel).

Μηχανική διαλογή και αναερόβια χώνευση με ή χωρίς μετα-κομποστοποίηση του οργανικού κλάσματος
Αρχικά διαχωρίζονται μηχανικά τα ρεύματα των αποβλήτων, όπου ανακτώνται ανακυκλώσιμα υλικά. Το οργανικό κλάσμα οδηγείται για αναερόβια χώνευση (παραγωγή βιοαερίου) με το χωνευμένο υλικό (digestate) που μένει να οδηγείται για μετακομποστοποίηση (παραγωγή εδαφοβελτιωτικού – compost). Από μέρος των υπολειμμάτων της μηχανικής διαλογής παράγεται δευτερογενές καύσιμο RDF (Recovered Derived Fuel).

Μηχανική διαλογή και Βιολογική ξήρανση
Αρχικά διαχωρίζονται μηχανικά τα ρεύματα των αποβλήτων, όπου ανακτώνται ανακυκλώσιμα υλικά, ενώ τα υπολείμματα που περιέχουν και το οργανικό κλάσμα οδηγούνται για βιολογική ξήρανση, με σκοπό την παραγωγή ενός δευτερογενούς καυσίμου SRF (Solid Recovered Fuel).

Απαραίτητη προϋπόθεση για την επιτυχή λειτουργία των μονάδων Μηχανικής – Βιολογικής Επεξεργασίας, είναι η εξασφάλιση της αξιοποίησης των παραγόμενων δευτερογενών προϊόντων.

ΧΥΤΑ

Οι χώροι υγειονομικής ταφής απορριμμάτων αποτελούν τον πιο διαδεδομένο αλλά ταυτόχρονα παρωχημένο τρόπο διαχείρισης απορριμμάτων. Η χώρα μας βασίζεται σε μεγάλο ποσοστό, άνω του 80% στα ΧΥΤΑ. Η κατασκευή ενός ΧΥΤΑ ξεκινάει με το σκάψιμο ενός χώρου στο έδαφος και καλύπτεται από μία μη διαπερατή μεμβράνη. Έπειτα τα απορρίμματα διαστρώνονται σε διαδοχικές στρώσεις των 80 περίπου εκατοστών μέχρι συνολικού πάχους 3 μέτρων. Για περιορισμό της δυσοσμίας, των εντόμων και της πιθανότητας ανάφλεξης τίθεται μεταξύ των στρώσεων αδρανές υλικό πάχους 20 εκατοστών περίπου σαν επικάλυψη (χώμα, άμμος κ.λ.π.). Στο τέλος της εκμετάλλευσης ενός χώρου πρέπει να τοποθετείται μια αργιλική στρώση και από πάνω ένα στρώμα χώματος κατάλληλο για δενδροφύτευση, ώστε να αποκαθίσταται το τοπίο. Αφού θαφτούν στην γη στα σκουπίδια αρχίζει η ζύμωσή τους με συνέπεια να παράγεται βιοαέριο και παράγονται υγρά που ονομάζονται στραγγίσματα. Τα στραγγίσματα συλλέγονται μεσω σωλήνων και επεξεργάζονται με ειδικούς τρόπους ενώ το βιοαέριο που είναι ένα μίγμα μεθανίου, διοξειδίου του άνθρακα και λοιπών αερίων μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως καύσιμο. Η διαφυγή του βιοαερίου στην ατμόσφαιρα μπορεί να προκαλέσει διάφορα προβλήματα καθότι το μεθάνιο είναι ισχυρό θερμοκηπικό αέριο.